๔~ ต้นเหตุ
ต่อให้ทำดีกว่านี้ ทำสิ่งที่เทอร์ต้องการ ก็ไม่รู้ตรงไหนที่เรียกว่าความพอใจ ต้นเหตุที่เทอร์พูดมาคือฉันไม่ดี
ไปอุดรเพิ่งกลับมาก้วันนี้ มาถึงก้นั่งเปิดคอมซะ
หายไปแค่ 2 วัน ทำเหมือนกับไม่ได้จับคอมเป็นปี
ไปที่นั้นก้นึกถึงบรรยากาศเดิมเดิม ตอนเด็ก
เห็นต้นไม้ที่ชอบปีน ก้สูงขึ้นตั้งแยะ
บ้านที่เคยอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา แต่วันนั้นมันคงไม่มีอีกแล้ว
ห้องที่เคยนอน วันนี้กลับกลายเป็นของคนอื่นไปและ
บึงที่แต่ก่อนยังเป็นดินแดง จำได้ว่ายังวิ่งเล่นจับหิ่งห้อยอยู่เลย
ตอนนี้ก้ทำเป็นสวนสาธาณะอย่างสวยหรู
กลับมาพบเจอกับโลกของความจิงอีกเช่นเดิม
ที่ไปอุดรมาเนี๊ยเหมือนกับหนีความจิงเลยกุ
กลับมาเจอกับความเดียวดาย เหมือนอยู่ตัวคนเดียวเลยเวลาอยู่บ้าน
ใจหายยังไงบอกไม่ถูกเวลานึกถึงแกขึ้นมาทีไร
เค้าตัดสินจัยทำหยั่งงั้นไป เค้าไม่รู้ว่าเค้าเอาความกล้ามาจากไหน
เหมือนจากที่เคยล้มล้มอยู่ แล้วลุกขึ้นมายืนได้ใหม่
แต่ไม่รู้ว่าจะไปทางไหน มันมืดไปหมด
มองไม่เห็นว่าจะก้าวเดินต่อไปทางไหน
ไม่ชินที่ไม่มีคนเดินไปด้วยข้างข้าง
ตอนนี้ยังรู้สึกเหมือนยังไม่ได้ก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยซ้ำ
เหมือนกับว่าเดินถอยหลัง หรือกุอยากเดินถอยหลัง
หรือกุอยากกลับไปเจอสิ่งเดิมเดิม
งงและงวยกับความรู้สึกตัวเอง คิดไม่ออกบอกไม่ถูก
ตอนแรกเหมือนกุจะแข็มแขง กุทำได้ไม่นานจิงจิง
แต่จะเอายังไง เดินออกมาก้ไกลขนาดนี้แล้วต้า มึงจะเอายังไงวะ
ตอนนี้ผอมลงกว่าเดิม ไม่หิวข้าวเลยแห๊ะ เหมือนกุตรอมใจเลยหว่ะ
อยู่บ้าน บ้านและบ้าน ไม่ได้ออกไปไหนเลยกุ
รอ รอวันมะรืนไปโคราชต่อ ฆ่าเวลาไปเรื่อย เรื่อย
กุจะทำได้นานซักแค่ไหนกันวะ
เศร้า เศร้า
*รักพ่อ รักแม่ รักพี่
*รักเพื่อน
*รักตัวเอง
*รักทุกคนอ่ะแหล๊ะ



ไปอุดรเพิ่งกลับมาก้วันนี้ มาถึงก้นั่งเปิดคอมซะ
หายไปแค่ 2 วัน ทำเหมือนกับไม่ได้จับคอมเป็นปี
ไปที่นั้นก้นึกถึงบรรยากาศเดิมเดิม ตอนเด็ก
เห็นต้นไม้ที่ชอบปีน ก้สูงขึ้นตั้งแยะ
บ้านที่เคยอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา แต่วันนั้นมันคงไม่มีอีกแล้ว
ห้องที่เคยนอน วันนี้กลับกลายเป็นของคนอื่นไปและ
บึงที่แต่ก่อนยังเป็นดินแดง จำได้ว่ายังวิ่งเล่นจับหิ่งห้อยอยู่เลย
ตอนนี้ก้ทำเป็นสวนสาธาณะอย่างสวยหรู
กลับมาพบเจอกับโลกของความจิงอีกเช่นเดิม
ที่ไปอุดรมาเนี๊ยเหมือนกับหนีความจิงเลยกุ
กลับมาเจอกับความเดียวดาย เหมือนอยู่ตัวคนเดียวเลยเวลาอยู่บ้าน
ใจหายยังไงบอกไม่ถูกเวลานึกถึงแกขึ้นมาทีไร
เค้าตัดสินจัยทำหยั่งงั้นไป เค้าไม่รู้ว่าเค้าเอาความกล้ามาจากไหน
เหมือนจากที่เคยล้มล้มอยู่ แล้วลุกขึ้นมายืนได้ใหม่
แต่ไม่รู้ว่าจะไปทางไหน มันมืดไปหมด
มองไม่เห็นว่าจะก้าวเดินต่อไปทางไหน
ไม่ชินที่ไม่มีคนเดินไปด้วยข้างข้าง
ตอนนี้ยังรู้สึกเหมือนยังไม่ได้ก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยซ้ำ
เหมือนกับว่าเดินถอยหลัง หรือกุอยากเดินถอยหลัง
หรือกุอยากกลับไปเจอสิ่งเดิมเดิม
งงและงวยกับความรู้สึกตัวเอง คิดไม่ออกบอกไม่ถูก
ตอนแรกเหมือนกุจะแข็มแขง กุทำได้ไม่นานจิงจิง
แต่จะเอายังไง เดินออกมาก้ไกลขนาดนี้แล้วต้า มึงจะเอายังไงวะ
ตอนนี้ผอมลงกว่าเดิม ไม่หิวข้าวเลยแห๊ะ เหมือนกุตรอมใจเลยหว่ะ
อยู่บ้าน บ้านและบ้าน ไม่ได้ออกไปไหนเลยกุ
รอ รอวันมะรืนไปโคราชต่อ ฆ่าเวลาไปเรื่อย เรื่อย
กุจะทำได้นานซักแค่ไหนกันวะ
เศร้า เศร้า
*รักพ่อ รักแม่ รักพี่
*รักเพื่อน
*รักตัวเอง
*รักทุกคนอ่ะแหล๊ะ


SinG.....................